Zostaliście sobie przeznaczeni i jako jedność będziecie trwać na wieki. Będziecie razem, kiedy białe skrzydła śmierci rozproszą wasze dni. Tak, będziecie razem, nawet w cichej pamięci Boga. Lecz pozwólcie, aby była też przestrzeń w Waszej wspólnocie, I pozwólcie, aby wiatr niebios tańczył miedzy Wami. Kochajcie się, ale nie twórzcie z miłości kajdan. Niech miłość będzie jak poruszający się ocean pomiędzy brzegami Waszych dusz. Napełniajcie swoje czary napojem, ale nie pijcie tylko z jednej z nich. Dzielcie się pomiędzy sobą chlebem, ale nie jedzcie z tej samej kromki. Śpiewajcie i tańczcie razem, cieszcie się, ale pozwólcie, aby każdy z Was stał osobno, Jak struny lutni, które są osobno, lecz drżą razem do tej samej muzyki. Oddajcie swoje serca w opiekę, ale nie sobie nawzajem, Ponieważ tylko ręka życia może je pomieścić. I stójcie razem, a jednak nie za blisko siebie: Ponieważ kolumny świątyni, które podpierają ten sam strop stoją oddzielnie. Tak jak dąb i cyprys, które nie rosną w swoich cieniach. Życzy TWOJE IMIĘ zmień kartkę

Zapisz i wyślij

<1/31>